Türk Medeni Kanunu MADDE 314 – C. HÜKÜMLERİ

TMK 314 KANUN MADDESİ


Madde 314 – Ana ve babaya ait olan haklar ve yükümlülükler evlât edinene geçer.
Evlâtlık, evlât edinenin mirasçısı olur.
Evlâtlık küçük ise evlât edinenin soyadını alır. Evlât edinen isterse çocuğa yeni bir ad
verebilir. Ergin olan evlâtlık, evlât edinilme sırasında dilerse evlât edinenin soyadını alabilir.
Eşler tarafından birlikte evlât edinilen ve ayırt etme gücüne sahip olmayan küçüklerin
nüfus kaydına ana ve baba adı olarak evlât edinen eşlerin adları yazılır.
Evlâtlığın, miras ve başka haklarının zedelenmemesi, aile bağlarının devam etmesi için
evlâtlığın naklen geldiği aile kütüğü ile evlât edinenin aile kütüğü arasında her türlü bağ kurulur.
Ayrıca evlâtlıkla ilgili kesinleşmiş mahkeme kararı her iki nüfus kütüğüne işlenir.
Evlât edinme ile ilgili kayıtlar, belgeler ve bilgiler mahkeme kararı olmadıkça veya
evlâtlık istemedikçe hiçbir şekilde açıklanamaz.

TMK 314 KANUN GEREKÇESİ


Evlât edinmenin hukukî sonuçlarını düzenleyen bu madde,
yürürlükteki Kanunun 257 nci maddesini karşılamaktadır.
Birinci fıkrada, ana ve babaya ait hak ve yükümlülüklerin (velâyetin ve
velâyetten doğan hak ve yükümlülüklerin) evlât edinmenin gerçekleşmesiyle birlikte
evlât edinene geçeceği hükme bağlanmaktadır.
İkinci fıkrada, evlât edinmenin mirasçılık üzerindeki etkileri düzenlenmiştir.
Buna göre, evlâtlık, evlât edinenin mirasçısı olur, ancak kendi ailesine karşı kan
bağından doğan mirasçılığını da korur.
Üçüncü fıkrada, evlâtlığın ergin olmaması hâlinde evlât edinenin soyadını
alacağı; evlât edinenin isterse, ergin olmayan evlâtlığa yeni bir að verebileceği ve
ergin olan evlâtlığın ise, ancak evlât edinme sırasında o isterse, evlât edinenin soyadını
alabileceği hükme bağlanmaktadır. Böylece, evlâtlık ergin ise, evlât edinenin soyadını
kendiliğinden almış olmaz, onun evlât edinenin soyadını alıp almaması tamamen kendi
seçimine bağlıdır.
Dördüncü fıkra, eşler tarafından evlât edinilen ve ayırt etme gücüne sahip
olmayan küçüklerin nüfus kaydına ana ve baba adı olarak evlât edinen eşlerin adlarının
yazılacağını düzenlemektedir.
Nüfus idaresine hitap eden bir düzenleme hükmü olan beşinci fıkra ise,
evlâtlığın miras ve başka haklarının zedelenmemesi, aile bağlarının kaybolmaması için
alınması gerekli önlemleri göstermektedir.
Maddenin son fikrası, evlât edinme işleminin dokunduğu menfaatler göz önüne
alınarak getirilen bir gizlilik kuralıdır.

 

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Scroll to Top